Malaki ang pag-unlad ng Pilipinas sa pagbibigay-pansin sa kapakanan ng mga hayop, sa pagkakaroon ng Animal Welfare Act of 1998 (Republic Act No. 8485) na kalaunan ay binago ng Republic Act No. 10631 noong 2013. Ang mga batas na ito ay ipinatupad upang pigilan ang pang-aabuso at pagpapabaya sa mga hayop, at panagutin ang mga tao at institusyon. Gayunpaman, sa kabila ng mga batas na ito, marami pa rin ang nagtatanong: Sapat na ba talaga ang mga ito?

Bagaman may mga batas, mahina ang pagpapatupad nito. Patuloy na laganap ang mga kaso ng kalupitan sa hayop, mula sa mga napabayaang alagang hayop hanggang sa mga inabusong hayop sa mga zoo o pound. Ang mga parusa para sa mga ganitong pagkakasala, bagaman itinaas sa binagong batas, ay medyo mababaw pa rin at madalas ay hindi humahantong sa aktwal na pag-uusig. Madalas nakakalusot ang mga nagkasala nang walang parusa, hindi dahil walang batas, kundi dahil sa hindi sapat na pagpapatupad at mababang kamalayan ng publiko.

Bukod pa rito, may mga mahahalagang butas sa batas. Ang batas ay kadalasang nakatuon sa mga alagang hayop at hayop sa bahay at nag-iiwan sa mga hayop na nagtatrabaho, hayop sa bukid, at wildlife na may mas kaunting proteksyon. Ang mga labanan ng hayop tulad ng dogfighting at horse fighting ay nagpapatuloy sa ilang lugar nang hindi nahaharap sa legal na kahihinatnan. Karaniwan ay kulang ang mga awtoridad sa pagpapatupad ng tauhan, pagsasanay, o mga mapagkukunan upang mabilis at epektibong tumugon sa mga reklamo tungkol sa pang-aabuso.

Sinasabi ng mga kritiko na ang kultural na pananaw na ang mga hayop ay mga kalakal, hindi mga nilalang na may buhay, ay isang dahilan ng pagiging maluwag. Hangga't hindi itinuturing na pangunahing moral at legal na paglabag ang pang-aabuso sa hayop, mabagal ang pagbabago. Ang adbokasiya at edukasyon ay dapat kasabay ng pagbabago sa batas.

Sa buod, bagaman may mga batas laban sa kalupitan sa hayop sa Pilipinas, hindi pa rin sapat ang mga ito. Kailangan ang mas mahigpit na pagpapatupad, mas mabigat na parusa, mas malawak na saklaw, at kamalayan ng publiko upang maitatag ang isang tunay na maawain at patas na lipunan para sa mga hayop. Ang mga batas lamang ay hindi sapat. Kailangan itong samahan ng aksyon, kamalayan, at isang pinagsasaluhang pakiramdam ng obligasyon.