Ang industriya ng agrikultura sa Pilipinas ay matagal nang naging gulugod ng ekonomiya ng bansa, nagbibigay ng trabaho at pagkain sa milyon-milyon. Ngunit, sa mga nakaraang taon, tila ang mahalagang sektor na ito ay sistematikong na-marginalize, na nagresulta sa malawakang epekto sa sosyo-ekonomiya.

Isang kapansin-pansing palatandaan ng kapabayaang ito ay ang patuloy na pagbaba ng produktibidad ng mga bukirin. Mahigit dalawang dekada na mula nang ipasa ang Agriculture and Fisheries Modernization Act, malayo pa rin ang industriya sa pagiging moderno. Itinuturo ng Philippine Institute for Development Studies na hindi nangyari ang inaasahang mga pag-unlad, at ang mga magsasaka ay patuloy na nahihirapan sa mga lumang pamamaraan at hindi sapat na mga pasilidad.

Dagdag pa sa problema ang nakakabahalang trend ng pagbabago ng gamit ng lupa. Ang mga produktibong lupain ng sakahan ay binabago para sa industriyal, komersyal, at residensyal na paggamit, na nagreresulta sa pagbawas ng lupain na ginagamit para sa agrikultura. Hindi lamang nito pinapahina ang seguridad sa pagkain, kundi pinapalayas din nito ang mga komunidad ng mga magsasaka mula sa kanilang mga lupa, na lalo pang nagpapalalim sa kanilang kahirapan.

Malinaw ang mga pang-ekonomiyang kahihinatnan. Mahal na produksyon, kasama ang labis na pag-asa sa mga import, ay nagbawas sa kita ng mga magsasaka. Ipinapakita ng The New Humanitarian na maraming mga magsasakang Pilipino ang kumikita na ng mas mababa kaysa dati, at nagresulta ito sa pagtaas ng gutom at kawalang-katiyakan sa pananalapi sa mga kanayunan.

Bukod dito, ang patuloy na pag-baba ng bilang ng mga kabataang pumapasok sa karera ng pagsasaka ay isang dahilan para mag-alala. Ipinahayag ni dating Kalihim ng Agrikultura William Dar ang pag-aalala na kung magpapatuloy ang kasalukuyang trend, ang bansa ay papunta sa isang kritikal na kakulangan ng mga magsasaka sa loob ng isang dekada at nanganganib ang kakayahan ng Pilipinas na pakainin ang lumalaking populasyon ng bansa.

Bagaman may mga deliberasyon kung paano i-modernize ang industriya ng agrikultura, wala pang konkretong resulta. Ayon sa Philippine Star, kahit na may iba't ibang inisyatiba na isinagawa, nananatiling nahuhuli ang industriya, dahil lamang sa hati-hating pagmamay-ari ng lupa at kakulangan sa pamumuhunan.

Ipinapakita ng datos na ang sektor ng agrikultura sa Pilipinas ay talagang napabayaan sa mga nakaraang taon. Upang matugunan ang pagwawalang-bahala na ito, kinakailangan ang isang holistikong diskarte na kinabibilangan ng mga reporma sa patakaran, mas maraming pamumuhunan, at muling pagtatalaga sa pagtulong sa mga magsasaka ng bansa. Tanging sa pamamagitan lamang ng ganitong sama-samang pagsisikap maaasam ng Pilipinas na muling buhayin ang sektor ng agrikultura nito at magbigay ng seguridad sa pagkain para sa mga mamamayan nito.