Sa isang matapang na hakbang upang mapabuti ang seguridad ng publiko at pakikilahok ng mga tao, ang Pambansang Pulisya ng Pilipinas (PNP) ay nagpadala ng mga opisyal sa mga barangay sa buong bansa. Ito ay isang patakaran na nararapat sa matibay na pagpapahalaga. Sa pamamagitan ng paglalagay ng mga tagapagpatupad ng batas sa antas ng bayan, hindi lamang pinapalakas ng PNP ang pag-iwas sa krimen kundi nagbibigay din ng mas tumutugon at nakatuon sa tao na estilo ng pagpapatupad ng batas.

Ang programang ito ay nagtatalaga ng kinakailangang paglipat mula sa isang reaksyunaryong puwersa ng pulisya patungo sa isang proaktibong pwersa. Sa mga rural at urban na komunidad, madalas na nakakaramdam ang mga mamamayan ng pagkakalayo mula sa mga centralized na serbisyo ng pulisya. Sa pamamagitan ng pag-deploy ng mga opisyal sa antas ng barangay, hinihimok ng PNP ang direktang pakikipag-ugnayan sa mga mamamayan, na nagpapalaganap ng pagtitiwala at mas mabilis na oras ng pagtugon. Maari ng mga opisyal na ito ang humawak sa maliliit na hindi pagkakaintindihan bago pa man sila lumala, subaybayan ang mga lokal na alalahanin, at makipagtulungan sa mga lider ng komunidad upang simulan ang localized na mga inisyatibo sa pag-iwas sa krimen.

Maaaring sabihin ng mga kalaban na ang ganitong deployment ay nagbabantang lampasan ang mga yaman ng PNP, o na ang presensya ng mga nakabuniforme sa bawat barangay ay katumbas ng pagiging mapang-aping. Ngunit kung ito ay maisasagawa ng may sapat na pagsasanay at superbisyon, ang pamamaraang ito ay nagpapalakas, hindi nagpapahina, sa mga civil liberties. Ang mga opisyal na nakatalaga sa barangay ay maaaring maging mga katuwang, hindi mga kalaban, ng mga tao, basta’t sila ay wastong tinuturuan ng mga halaga ng community policing, transparency, at accountability.

Bukod dito, ang estratehiyang nakabatay sa komunidad na ito ay dumarating sa tamang panahon. Habang lumalala ang pag-aalala tungkol sa droga, maliliit na paglabag, at karahasan sa tahanan, lalo na sa mga nahihirap na barangay, ang pagkakaroon ng pulis na malapit ay maaaring magpakaiba sa pagitan ng buhay at kamatayan. Nagsisimula ang kaligtasan mula sa antas ng komunidad, at ang patakaran sa deployment ng PNP ay kumikilos sa tamang direksyon.

Upang mapanatili ang momentum nito, gayunpaman, ang programa ay kailangang samahan ng pag-unlad ng kakayahan, regular na pagmamanman, at feedback mula sa mga tao. Kung maayos na maipatutupad, ang inisyatibong PNP ay maaring muling tukuyin kung paano iniisip ng mga Pilipino ang tungkol sa pampublikong kaligtasan, hindi lamang bilang isang serbisyong ibinibigay mula sa malayo, kundi bilang isang kolektibong gawain batay sa pagtitiwala at kooperasyon.