Ang digmaan sa taripa, kung saan ang mga bansa ay naghihiganti sa isa't isa sa pamamagitan ng mga hadlang sa kalakalan, ay maaaring mukhang isang matalinong sandata sa ekonomiya, ngunit ang malawak nitong epekto ay maaaring lubhang nakakasira. Bagaman maaaring naisin ng mga pamahalaan na ipagtanggol ang kanilang mga lokal na industriya o muling balansehin ang komersyo, ang pinsalang dulot ng mga labanang pang-ekonomiya na ito ay karaniwang mas nakakasama kaysa nakakabuti.

Isa sa pinakadirektang epekto ay ang mas mataas na presyo ng mga bilihin para sa mga mamimili. Ang mga taripa na ipinapataw sa mga imported na produkto ay karaniwang ipinapasa sa mamimili. Nagreresulta ito sa pagbabayad ng mas malaking halaga ng mga ordinaryong tao para sa pang-araw-araw na pangangailangan, mula sa electronics hanggang sa mga grocery. Para sa mga pamilyang may katamtaman at mababang kita, ang pagtaas ng presyo na ito ay maaaring magkaroon ng malaking epekto sa kanilang kakayahang bumili at sa kanilang pamumuhay.

Bukod pa rito, ang mga digmaan sa taripa ay nagdudulot ng kawalan ng katiyakan sa mga pandaigdigang merkado. Ang mga kumpanya, na hindi sigurado sa hinaharap na direksyon ng patakaran sa kalakalan, ay ipinagpapaliban ang pamumuhunan o inililipat ang mga operasyon, minsan sa malaking halaga. Ang mga industriyang nakatuon sa pag-export ay maaaring masaktan dahil sa pagbawas ng access sa mga pangunahing pandaigdigang merkado, na nagreresulta sa pagkawala ng trabaho at mas mababang produktibidad ng industriya.

Ang maliliit na ekonomiya ay lalong madaling maapektuhan. Ang mas maliliit na bansa, hindi tulad ng malalaking kapangyarihan tulad ng U.S. o China, ay hindi kayang tiisin ang matagal na pagtatalo sa taripa nang hindi nakakasama sa kanilang kalusugan sa ekonomiya. Bukod pa rito, ang mga umuusbong na bansa ay madalas na umaasa sa mga export para sa paglago, at ang paghihigpit sa kalakalan ay maaaring pumigil sa kanilang potensyal para sa paglago.

Sinasabi ng mga tagasuporta ng taripa na ang mga taripa ay maaaring magpasigla sa mga lokal na industriya at bawasan ang pagdepende sa mga dayuhang produkto. Bagaman ito ay maaaring totoo sa ilang mga pagkakataon, ang pangmatagalang epekto ng pagbaba ng pandaigdigang kooperasyon at pagtaas ng nasyonalismo sa kalakalan ay karaniwang mas malaki kaysa sa mga benepisyong ito.

Sa wakas, bagaman ang mga taripa ay maaaring maging kapaki-pakinabang sa panandaliang pampulitika o pang-ekonomiyang layunin, ang isang ganap na digmaan sa taripa ay isang sitwasyong talo-talo. Pinapawalang-tatag nito ang mga pandaigdigang supply chain, pinapahirapan ang mga mamimili, at pinababagal ang paglago ng ekonomiya. May mas magandang solusyon sa tapat at bukas na mga usapang pangkalakalan, kung saan ang mga hindi pagkakasundo ay nalulutas sa pamamagitan ng kooperasyon, hindi digmaang pang-ekonomiya. Ang ekonomiya ng mundo ay nabubuhay sa kooperasyon—hindi sa komprontasyon.