Ang dumaraming bilang ng mga lumalabag sa batas trapiko sa Pilipinas ay isang lumalaking alalahanin na sumasalamin sa mas malalim na isyu ng sistema. Sa kabila ng umiiral na mga batas at regulasyon, karaniwan ang mga paglabag tulad ng paglampas sa pulang ilaw, ilegal na pagparada, walang ingat na pagmamaneho, at pagkabigong magsuot ng helmet o seatbelt. Ang nakababahalang trend na ito ay maaaring maiugnay sa pinaghalong kultural, imprastraktura, at institusyonal na mga salik.

Una sa lahat, malaki ang papel na ginagampanan ng kultura ng kawalan ng pananagutan. Maraming motorista ang naniniwala na maaari nilang labagin ang mga batas trapiko nang hindi nahaharap sa malubhang kahihinatnan. Ang kaisipang ito ay madalas na pinatitibay ng kakulangan ng pare-parehong pagpapatupad ng batas. Bagama't ang Metropolitan Manila Development Authority (MMDA) at iba pang lokal na tagapagpatupad ng trapiko ay nagsasagawa ng mga operasyon, ang mga pagsisikap na ito ay madalas na hindi pare-pareho at, kung minsan, ay pinagmumultuhan ng korapsyon. Ang panunuhol ay nananatiling karaniwang pangyayari, na nagpapahintulot sa mga lumalabag na makatakas sa pananagutan.

Ang isa pang pangunahing sanhi ay ang mahinang kalagayan ng imprastraktura ng kalsada at mga sistema ng trapiko. Sa maraming urban na lugar, ang mga karatula sa trapiko ay kulang, hindi malinaw, o hindi nakikita sa gabi. Bukod pa rito, ang ilang kalsada ay hindi maayos ang pagkakagawa, na maaaring humantong sa hindi ligtas na kondisyon sa pagmamaneho. Ang kakulangan ng tamang pedestrian lanes, bike lanes, at maayos na planadong interseksyon ay humahantong din sa magulong pag-uugali sa kalsada, na nagpapataas ng posibilidad ng mga paglabag.

Ang edukasyon sa pagmamaneho at mga proseso ng paglilisensya ay dapat ding sisihin. Ang ilang driver ay nakakakuha ng lisensya sa pamamagitan ng mga fixer nang hindi sumasailalim sa tamang pagsusulit o seminar. Bilang resulta, kulang sila sa kaalaman sa mga patakaran sa kalsada at mga kasanayan sa kaligtasan. Bukod pa rito, may kapansin-pansing kawalan ng disiplina sa ilang motorista na tumatangging sumunod sa mga pangunahing patakaran dahil lamang sa kaginhawaan.

Panghuli, ang urban congestion at mga isyu sa pampublikong transportasyon ay nag-aambag sa problema. Sa araw-araw na pagsubok ng matinding trapiko at hindi sapat na sistema ng mass transit, maraming driver at commuter ang gumagamit ng mga shortcut at paglabag para lamang makatipid ng oras.

Ang pagtugon sa pagtaas ng mga paglabag sa trapiko ay nangangailangan ng higit pa sa mas mahigpit na parusa. Dapat mamuhunan ang gobyerno sa mas mahusay na imprastraktura, pagbutihin ang transparency ng mga sistema ng paglilisensya, at ipatupad ang pare-pareho, walang korapsyon na pagpapatupad ng batas. Kasabay nito, dapat magkaroon ng pagbabago sa kultura tungo sa pagpapahalaga sa disiplina sa kalsada at kaligtasan ng publiko. Kung wala ang mga pagsisikap na ito, mananatiling magulo at mapanganib ang mga kalsada sa Pilipinas para sa lahat.