Usap-usapan ngayon ang lumalakas na AI-generated songs sa OPM scene, at diretsahang humatak si Maxie Andreison sa isyung ito. Sa isang panayam, walang halong paliguy-ligoy, tinanong niya:

“Bakit tayo nakikinig sa kantang hindi naman galing sa buhay ng kahit sino?”

Ayon kay Maxie, ang OPM ay hindi puwede gawing template o prompt lang. Ito ay hugot, pawis, at tunay na kwento ng mga artist na nagsusumikap mula sa studio hanggang sa stage. Hindi raw sapat na maganda lang ang tunog—dapat ramdam ng nakikinig ang kwento ng taong lumikha nito.

Kaya naman, panawagan niya sa publiko: “Support OPM. Support human artists.” Sa halip na umasa sa algorithm at AI, mas mainam raw na tangkilikin ang mga totoong musikero at creatives na nasa likod ng industriya.

Ngunit, sa gitna ng mabilis na pag-usbong ng AI music, maraming tanong ang sumasagi sa isipan ng mga tagahanga at musikero:

Paano kaya makikipagsabayan ang mga human artists sa AI-generated hits?

Kaya pa bang maramdaman ng publiko ang soul ng musika kung gawa na lang ng machine?

At sa huli, sino ang tunay na panalo—ang artista o ang algorithm?

Maraming OPM fans ngayon ang nagbabalik-tanong: hanggang saan ang suporta sa teknolohiya bago tuluyang malimutan ang puso ng musika? Sa panahon ng AI, magiging mahalaga pa ba ang authenticity at kwento sa likod ng kanta?

Para kay Maxie Andreison mas mahalaga ang human touch sa musika kaysa sa mabilisang ginhawa ng AI. 

Handa ba tayong pakinggan ang tunog ng puso o mas pipiliin natin ang perfect algorithm?