Ang dating child star na si Jiro Manio ay muling nagtungo sa studio ni Boss Toyo, kilalang memorabilia collector at negosyante, para ibenta ang isa pa sa kanyang mga acting trophy. Kung naaalala niyo nu’ng una, ibinenta niya ang Gawad Urian Best Actor trophy sa halagang P75,000—pero ngayon, may bagong chika!

Ang trophy na ito ay ang kanyang kauna-unahang Best Child Actor award para sa pelikulang Bagong Buwan. Bata pa lang si Jiro—8 years old—nang manalo siya ng MMFF award, kasama ang mga sikat na artista tulad nina Cesar Montano at Carlo Aquino. Sabi pa niya, “Trademark ito ng movie namin nu’ng 2002… tungkol sa Muslim at Kristiyano. Naggiyera ng 2002. Bata pa ako nito, eight years old. Pero ito ‘yung pinakatumatak sa mga tao kasi pinakaunang award ko.” 

Bago magsimula ang bentahan, kinumusta muna ni Boss Toyo si Jiro: “Okay lang. Relax lang sa bahay pero wala pa ring trabaho. May mga kumukuha sa aking guesting at saka mga raket, pero pag sa mainstream nahihirapan pa talaga ako. Kailangan ko pa talaga ng recovery. Kailangan kong bumawi pa sa sarili ko, eh. Kasi grabe ‘yung pagod na inabot ko.” Ang puso lang, mga beshie—patunay na kahit naging child star, hindi rin biro ang buhay pagkatapos ng showbiz.

Ngunit, siyempre, ang chika ay nasa presyo! Unang alok ni Jiro: P500,000! “Kasi Boss, sa totoo lang, ay hindi naman lingid sa kaalaman ng iba, ang tagal kong nawala sa showbiz… Aminin ko na, naghirap din ako. Nawalan ako ng income, nawalan ako ng business, nawalan ako ng mga contact. So hanggang ngayon bumabawi ako sa recovery ko. Hirap na hirap ako. Guesting tinatanggap ko kahit na magkano, magka-project lang ako.”

Pero pagkatapos ng tawaran, nagkasundo sila sa halagang P75,000. Marami pa raw siyang trophy sa bahay na mahalaga sa kanya, kaya hindi biro ang pagbebenta nito.

Bukod sa showbiz, si Jiro ay nagtatrabaho rin bilang volunteer counselor sa Department of Health Treatment and Rehabilitation Center sa Bataan—isang inspiring side ng kanyang buhay na hindi natin madalas nakikita. 

Sa tingin niyo, sulit ba ang P75,000 para sa isang trophy na may sentimental value na ganito kaimportante?

Bakit kaya patuloy na nagbebenta si Jiro ng kanyang mga award—financial needs lang ba o paraan para mag-move on sa kanyang past?

Kung ikaw, ibebenta mo ba ang iyong mga alaala para sa pera, lalo na kung may historical value?